KAD SE FAMILIJARNE RUKE SLOŽE : u čast sto godina od rođenja zakazana premijera simfonijske poeme Alije Izetbegovića, sve plaća njegov muzej i direktorica njegova unuka, a autor je Emir Mejremić docent na Muzičkoj Akademiji poznat i po simfonijskoj poemi posvećenoj Republici Srpskoj
Poslije ulica, trgova, kružnih tokova, česmi, mostova, muzeja, izložbi, knjiga, naučnoistraživačkih sesija, malonogometnih turnira i konjičkih utrka, perušača i komušača, Alija Izetbegović dobiva i simfonijsku poemu. Zaokružuje se familijarni SDAovski i državotvorni proces betoniranja kulta ličnosti, do sad ne zabilježen čak ni u onom ‘mračnom komunističkom dobu’.
Poemu je obradio i osmislio muzički umjetnik Emir Mejremić, sadašnji docent na Muzičkoj Akademiji u Sarajevu, odsjek dirigovanje, na temelju zabilješki Izetbegovića iz zatvora koji su dakako ranije postali knjiga, bošnjačka lektira, izvešće se u Narodnom Pozorištu u Sarajevu.
Sve se može kad se familijarne male ruke slože. I kad ima para za ispiranje mozgova i retuširanje istorije.
A para neće žaliti ‘Muzej Alija Izetbegović’ gdje je direktorica njegova unuka Nađa Berberović Dizdarević koji je glavni sponzor a pripomažu zorno i ‘Fondacija Alija Izetbegović’ te vlasti Sarajeva. Autor poeme Emir Mejremić je inače studirao u Banja Luci na Akademiji umjetnosti i kasnije u Sarajevu i simfonijske poeme mu nisu nepoznate. Između više njih izdvajamo jednu koja je baš onako proslavila autora i ove poeme o Aliji a to je ‘Prva simfonija Republike Srpske’ iz 2009. godine, koju je tvorac posvetio ovom entitetu.
Sada je ‘pobjegao u slobodu’ pa ‘simfonira’ Aliji Izetbegoviću međutim obje ove izvedbe imaju malo više od simbolične vrijednosti, evo i zašto.
Da nije bilo Alije Izetbegovića, ne bi bilo ni Republike Srpske.
photo : plakat za poemu o Aliji Izetbegoviću, manja skika – muzički umjetnik Emir Mejremić, arhiv
