Utica NY : Načelnik grada Utica NY Mike Galime nema vremena da prošeta gradom i vidi kako mu je prljav i zapušten, on se zabavlja na drugi način, organizuje balove, otvara džamije, spomenike i pizzerije i naravno, povećava porez (taxu) građanima
Utica NY, grad sa oko 60.000 stanovnika uglavnom izbjeglica emigranata ne zaslužuje da bude prljav i zapušten grad. Ima predispozicije da bude suprotno, grad je prepun parkova i drveća, sportskih terena pa i bazena, međutim ‘kultura čistoće’ grada je na niskom nivou, zahvaljujući ne samo neodgovornim stanovnicima već i većim dijelom organima opštinske i Okružne vlasti. Ovdje se, kao što je načelno pravilo u svim gradovima Amerike održava samo glavna ulica (Genesee Street) uz koju su smješteni biznis uredi i uredi vlasti, tu se može naći poneka kanta za smeće i ulica je uvijek čista i umivena, osvijetljena posebnim ukrasnim stubovima i svjetiljkama, ostale ulice su mračne, prepune smeća i bandera na kojima vise kese i plastika. I nigdje nema kanti za odpatke u njima, bacaj gdje stigneš. To se odnosi posebno na ‘siromašne zone’ Grada, bogata naselja i ulice po okolnim brdima su prave oaze mira i čistoće, sa posebnim kontejnerima za smeće i posebnim odvozom.
I baca se, stanovnici ovog grada bacaju sve što im ne treba. Sa balkona, u šetnji, kad pojedu izbace iz kola ambalažu McDonald’s ili koje druge firme za brzu hranu, komade hamburgera ili pizze, prazne flaše, ulice ovdje peru samo kiše, javna čistoća to ne radi. Pored ‘nekulture čistoće’, ne treba kriviti samo njene stanovnike, već više vodstvo grada, posebeno načelnika i njegove službe. Sadašnjeg načelnika Grada (Mike Galime) po svoj prilici to ne brine puno, u istoriji ovog grada ovo je jedan od najgorih načelnika do sada. U jednom mandatu je dva puta povećao opštinsku taxu (porez) na nekretnine što je ogroman teret na siromašni budžet građana ovog grada koji je uglavnom na socijali, mala je zaposlenost i ovdje se samo otvaraju džamije i drugi vjerski objekti drugih konfesija, pizzerije i štokakvi ‘spomenici’, održavaju nekakvi balovi, od nekadašnjeg trgovačkog i industrijskog grada Utica NY ostale su jedino ruševine bivših fabrika kao ruglo grada i vlasti. Opštinske vlasti se ‘snalaze’ tako što umjesto smanjenja administracije ili zamrzavanja plata, povećavaju namete, pa je tako ovaj Grad iako je u državi sa najvećim porezima u Americi, dodatno našao načina da zgrne lovu od raje. Po čemu plaćamo taxe veće nego u glavnom gradu države Albany.
I ne samo to. Kad je upitanju odvoz smeća, vlasti su se dosjetile da zarade pa odredile da se smeće odlaže u plastične vreće isključivo plave boje koje su sada skoro 2 dolara po komadu (karton, plastika, papir i ostala reciklaža idu u posebne kontejnere), u protivnm ti neće smeće odvesti a možeš i kaznu platiti ako izbaciš smeće u kakvoj drugoj plastičnoj kesi. To je dodatni namet opštine jer stanovnici plaćaju harač za smeće posebno oko 200 dolara godišnje. Specijalna vlast i specijalne plave kese za smeće nisu jedini problem. Problem su i privatne firme koje smeće odvoze a koje plaća opština, što je opet u domenu odgovornosti Opštine i njene valsti. Zato jer one, umjesto da pokupe smeće, naprave pravi haos u dane kada treba da smeće pokupe jednom sedmično. Neviđeno ruglo ostaje iza njih kada se stanovnci probude ujutru. Smeće je posvuda razbacano a nerijetko bacanjem plastični kontejneri pucaju ili ih pregaze auta budući da ih samo odbace pa gdje padnu. Umjesto da ih odlože tamo gdje su ih našli. Za grad Utica NY odvoz smeća vrši ‘Oneida-Herkimer Solid Waste Authority’ koja angažuje privatne kompanije, dok Opština propisuje način odvoza i dane kupljenja smeća. Zadnjih godina Opština odbija pokupit sve više smeća posebno poslije zime i obrade voćki i drveća, cvijeća te ostataka građevinskog materijala, to ostavlja ‘na dušu’ nama koji preskupo plaćamo ovaj nerad, a što se ranijih godina kupilo bez posebne naplate. I stalno prijete ‘tiketima’ – kaznama, Ako nisi posložio vako ili postavio smeće uz rub ceste onako, ako nisi granu podveo pod naloženu dimenziju, stiže ti inspektor i kazna. Isto slijedi ako ne pokosiš travu na tobože svom zemljištu. Ovo ‘tobože’ nije bez razloga. Ovdje u Americi se plaća porez na nekretnine svake godine umjesto kao kod ostalog Svijeta pri pravnom prometu i jednom. Tako plaćaš porez za kuću i zemljište op[tini i Okrugu svake godine i ako ne platiš može ti se oduzeti i kuća i imovina. A kao – tvoja je, kupio je i isplatio. Porez je ogroman i u zavisnosti od mjesta nekretnine i vrijednosti objekta. Kad smo kod poreza, valja reći i ovo. Porez se plaća opštini i Okrugu i Školi, sve je odvojeno a sve porez i svake godine. I ne samo na nekrentine, dvostruki porez plaća se Okrugu i Opštini i na struju, plin i vodu, zbog čega su računi uvijek ovakvi : više daješ za porez nego za potrošeno.
Logično. Dok načečnik koketira sa silnim zajednicama emigranata sakupljajući glasače za slijedeći mandat i uživa slikajući se po spomenicima, grad postaje sve prljaviji i zapušteniji. Nedavno je objavljeno da je Opština dobila ‘grant’ od države od 2 miliona dolara za sađenje drveća uz trotoare pa je načelnik velikodušno odaslao ponudu : izaberite drvo koje hoćete ispred vaše kuće. Slatko nema šta. Bolje bi mu bilo da je taj novac uložio u postavljanje kanti za smeće, pranje ulica ili za bolje osposobljavanje odvoza smeća, drveća ne fali. A i ne idu ‘japanske trešnje’ uz ovakvu prljavštinu i plastiku po cesti i uz cestu. Smeće je ovdje u fokusu ljeti, ali zimi to je snijeg i opet ista priča. Nema para za sol i fali radnika i mašina pa su ceste neočišćene i opet je i pored para u budžetu sve na građanima. I uz prijetnju : ako bacaš snijeg na cestu dobićeš kaznu. Slika koju objavljujemo uz ovaj tekst jasno pokazuje da je odvoz smeća opštinskih vlasti prava lakrdija. Više se mora pokupiti poslije njih i više se vrati u kantu nego što oni istresu u kamion. Praktično, plaćamo ‘komunalce’ da nam sakupljeno smeće raspu po cesti.
Posebna priča su i inspekcija i Agencija za životinje. Utica NY je prepuna pasa a neodgovorni vlasnici ih puste da seru i pišaju gdje stignu, najčešće uz same ulaze u kuće. Vlasnici ponosno šetaju i surfaju telefonom a psi ‘rade’. Ne smiješ ulaziti u raspravu sa vlasnicima, tako propis nalaže, već uslikaj i prijavi, pa se žali. Možeš se žaliti, sve je propisano, ali samo ako uspiješ obezbjediti dokaz i naći ured Agencije. Negdje piše da je u Opštini, negdje u Policiji, na kraju ti policajci dadnu broj telefona pa razgovaraj. Mada, i kad ih nađeš, od toga nema fajde. Lopaticu u ruke pa kupi ako nećeš da zagaziš duboko ili ako nećeš da ti od pasjeg izmeta travnjak liči na bombardovanu parcelu. Opet logično. I psi i vlasnici znaju da to ne mogu raditi uz kuću načelnika ili u nekoj od bogatih naselja.
photo : dio ulice Conkling Avenue Utica NY 03.04.2026, arhiv
