Laburistička stranka BiH otima od građana zemljište i parkinge, na njima pravi garaže a onda to prodaje opljačkanim građanima

 

Ovih dana na području Opštine Velika Kladuša ‘aktualna’ je tema promjena naziva ulica i trgova, kao da Opština nema drugih i drugačijih problema sa kojima se susreće.
Plus, Laburisti kukumavče kako ‘Opštinsko vijeće blokira prodaju novoizgrađenih garaža’ a po svim javnim pokazateljima se hvali, i tako se i ponaša, da ima većinu u opštinskoj vlasti.
Zna se da u sveopštoj izoliranosti od države i US Kantona načelnik Opštine Fikret Abdić i njegova Laburistička stranka, zapravo rodbinska partija u kojoj je predsjednica njegova kćerka Abdić Elvira Ljilja, pokušavaju ostvariti privid ‘napretka i progresa’ preko javnog poduzeća JP Komunalno Velika Kladuša, međutim u toj želji su Komunalno vratili unazad više od 35 godina.

Naime, i tada je, dolaskom na čelo ovog javnog poduzeća brata Fikreta Abdića Komunalno (koje se zvalo 14. april) ‘poslovalo’ bolje ili u rangu svake radne organizacije ‘Agrokomerca’, preko ove firme su se nabavljala čak i vozila sa opštinske organe, Sud i Tužilaštvo, dok su se umjesto komunalijama i čistoćom ovdje razvijale više strategije proizvodnje i prodaje, asfaltiranja ulica, svega onog što je do tada bilo nezamislivo u opisu poslova ovakvog javnog poduzeća.
Međutim ni tada, kada je bio u punoj i fizičkoj i poslovnoj fazi, umrli brat Abdića-Hasan Abdić (izvršio samoubistvo u aferi Agrokomerc) nije posezao za potezima koje povlači sada njegov brat – načelnik, imao je više sluha i mjere za građane.

On je, parking prostor iza stambenih zgrada pretvarao u dječja igrališta i ekološki i profesionalno uređene zone za odmor gdje su djeca stanara mogla da se sa roditeljima zabave i igraju, njegov brat Fikret Abdić je načisto premoćju u vlasti i objašnjenjem kako se rješava smeća, pasa lutalica i pacova, uzurpirao i ove javne površine i sa JP Komunalmim poduzećem izgradio garaže koje je na kraju ponudio istim tim građanima po enormno skupim cijenama.
Da ne bude zabune, u Velikoj Kladuši je sav javni prostor kao u čitavoj BiH uzurpiran i preotet građanima, parkirati se mogu samo ako plate, i sa jedne i druge strane ulice te vrebaju automati žderači novčanika i komunalna inspekcija i policija, Abdić najstariji je otišao korak dalje – preoteo je i parkinge zgrada gdje je najnormalnije da i po Božjim i državnim zakonima ti prostori pripadaju stanarima. Tako odlukama ovog ‘stratega Laburista BiH’ parking prostori iza stambenih zgrada se presvlače asfaltom i na njihovim mjestima izgrađuju garaže koje se velikodušno nude stanarima na prodaju. Ako ne kupiš, nemaš se gdje parkirati, parkiraj se u Todorovu ili Drmaljevu petnaest km dalje, kao da su zgrade izgrađene u vazduhu a ne na zemlji.

Čak i u razvijenim zemljama Amerike i Canade stanarima kao i vlasnicima kuća pripada dio dvorišta za parkiranje auta, u Velikoj  Kladuši vlasnici stanova u zgradama mogu doći do svoga stana avionom ili dronom, ili platiti Opštini za zemljište koje je pripadajući dio zgrade. Koje je sastavni dio zgrade, valjda, svuda samo ne ovdje. A sluteći prema strategiji koja se provodi, nije isključeno da i na selu vlasnici kuća uskoro budu morali plaćati parking vinjete Opštini za svoje dvorište.
Izvođač ovih intelektualno osmišljenih radova je zna se – JP Komunalno, koje se osim komunalije i vodovoda bavi i prodajomi veleprodajom, i građevinskom operativom i industrijom. Opština je dala pare da se garaže izgrade a kad su gotove, opština ih rasprodaje po cijenama od 15.000 KMa za veće i 10.000 KMa za manje garaže.
U ovu ‘operaciju’ iz budžeta Opštine je JP Komunalijama dato nešto malo više od pola miliona KMa za prvi dio projekta, iako radovi nisu ‘pojeli’ ni pola od odobrenog iznosa, a prodajom Opština bi zaradila pofino, pomnoži broj garaža sa cijenom pa izračunaj. Za ‘nepokrivene’ parkinge garažama, Abdić je kao na auto-putu kroz Evropu ponudio godišnje ‘vinjete’ od oko 300 KMa godišnje po parkingu, pa ko hoće da živi i da se parkira, neka plati, sve je u parama.
Kako su ovakve formirane cijene naišle na nezainteresovanost ili više nemogućnost stanara, onda su se vlastodršci dosjetili da i nakon nekoliko neuspjelih dražbi, donesu odluku da se garaže prodaju ‘neposrednom pogodbom’, po kojoj bi podobni i ahbabi došli do garaže po povoljnoj cijeni, što je samo drugo ime za privatnu prodaju i krčmljenje zemljišta stanara i garaža drugim licima.
Još, Laburisti se bune što opštinsko vijeće ‘nije podržalo ovakvu odluku’, no Abdić se ne da zabuniti, sa projektom ‘garaže’ ide i uz stale zgrade, ove o kojima pričamo su iza zgrada u Ulici Mrašal Tita, u glavnoj ulici, treba ‘izgaražirati’ sve parkinge uz svaku stambenu zgradu.
Vlast koja ima većinu može raditi šta hoće u Bosni Veseloj, vlasnicima stanova ostaje jedino da šute, da gledaju sa terase kako se neko parkira na njihovmo zemljištu-parkingu ili da se ako imaju kome, obrate tužbom, Javni pravobranilac Opštine je kao što se zna u svojoj stolici da brani vlast a ne građane.

Po istom principu Laburisti su krenuli i sa idejom o Izmjeni naziva ulica i trgova, opet je matematika ovdje bila odlučujuća i činjenica da će većinu poslova nakon odluke o izmjenama ulica i trgova obavljati Komunalno. Što znači da će građani od pločica sa nazivom ulice i brojevima koje će plaćati Komualnom morati mijenjati i lične karte i poslovna dokumenta, biće prihoda.

I u toj sveopštoj ujdurmi sa ulicama u opštinskom prijedlogu padaju u oči dvije stvari.
Prvo, previše je prijedloga da se ulicama daju imena sa hrvatskim predznakom, kao što su ulice Vojnićka, Maljevačka, Petrinjska, Karlovačka …, samo još fali Opatijska, dok od ‘poznatih imena’ ženskog roda u prijedlogu se traži samo jedno, izvjesna pjesnikinja Mubera Mujagić, za koju, Bog me ubio ako je čuo iko na području Velike Kladuše. Od muških imena dominira prijedlog da se jednoj ulici u Velikoj Kladuši da ime Sulejmana Veličanstvenog.

Otkud ovakav prijedlog za književnicu koja je poznata najviše po tome što je još davnih 80-tih godina beogradskom NINu kao profesorica srpskohrvatskog jezika poslala pismo tražeći da se iz udžbenika izbace Njegoš i Mažuranić jer ‘vrijeđaju muslimane’ nakon čega je ‘proživjela teške torture i postala ‘zaboravljena žrtva komunističkog sistema’, to zna valjda samo vječiti SDA komunista Abdić i Laburistička stranka, dok Sulejman Veličanstveni ima itekako ‘veze’ sa Velikom Kladušom.
Ime ovog osmanskog sultana i turskog osvajača koji je vladao skoro pedeset godina i koji se istakao u borbama i pohodina Azije i Evrope u 16 vijeku Velikoj Kladuši i njenim građanima znači mnogo, to se ne da opisati.
Asocira na moć i prevlast Abdića i na njegovu (njihovu) borbu i želju za osvajanjem.
I ljepše zvuči, čisto onako ‘naški’.
Ko bi stanovao u Aleji kestena, u Ulici Sunca ili na Trgu mladosti.
A i po zakonu je, kažu, sve ‘po propisima’.
Koje, je li, donosi opštinska vlast. Veličanstveno!

photo : opstinske garaže na zemljištu stanara, iza ulice Maršala Tita u Vel. Kladuši, Cross Atlantic