(s)ličnosti i razlike

 

Geopolitički, skoro da nema razlike između nekadašnje AP Zapadna Bosna i sadašnje Opštine Velika Kladuša. Dalje od Pećigrada, ‘Babo se ne pita’, niti prelazi tu neviđenu a vidljivu liniju. Zadnji put ju je prekoračio kad je išao po certifikat u CIK poslije izbora oktobra 2016. godine.

Kao nekada u AP Zapadna Bosna, Opština Velika Kladuša je u totalnoj izolaciji, život se organizuje uglavnom na nivou Opštine, sa opštinskim propisima i opštinskim parama, uz manje izuzetke kada su u pitanju porezi ili grantovi, posebno oni ‘međunarodni’. Vlast u Opštini Velika Kladuša se kao i u Autonomiji, uglavnom obnaša iz dijaspore. Predsjednica Laburističke stranke kćerka Fikreta Abdića prigrabila je od svoje sestre Dunje Abdić Opštinsko vijeće iz ranijeg sastava, i dolazi na posao iz dijaspore, iz Hrvatske. Kao i Fikret Abdić Babo, načelnik Opštine, poslije poslednjih lokalnih izbora.

Nekada u vrijeme Autonomije, svi važni sastanci su se održavali u Maljevcu, a sve poluge vlasti držao je u rukama Babo, upravljajući poslovima iz dijaspore, iz vile na Tušiloviću. Danas, Opštinom Babo rukovodi uglavnom opet iz Hrvatske. Iz Maljevca, iz Opatije, svejedno, sve je to sada dijaspora. Kad hoće, a vrlo rijetko, pojavi se na sjednici opštinskog vijeća, uglavnom uvijek ima ‘opunomoćenika’ koji u njegovo ime stane za opštinsku govornicu.

U Autonomiji, imali smo snažnu, presnažnu medijsku potporu Radia ‘Velkaton’, danas tu funkciju provodi Radio Velika Kladuša.

Svi novčani tokovi u Autonomiji bili su u rukama porodice Abdić, i danas je situacija ista u Opštini Velika Kladuša. Tata Babo je načelnik, jedna kćerka rukovodi Opštinskim vijećem, druga kćerka savjetuje. Sin Ervin vazda bio i ostao savjetnik, iz kabineta načelnika uglavnom putuju njegove slike, sa tekom u naramku.

Od svih ustanova Opštine, najaktivnije je Komunalno poduzeće, kao i nekada u Autonomiji. Čak, i obezbjeđenje Fikreta Abdića dobrano asocira na onu postavu iz dobrih starih vremena.
Politički, država BiH je na svim nivoima izolirala Opštinu Velika Kladuša, državi su se ‘pridružili’ i svi ostali načelnici, svih opština US Kantona. Zakonski, još više, sve što je u rukama Kantona, a toga je mnogo, sve je upereno umjesto pomoći, protiv Opštine Velika Kladuša.

Samo što ne puca ‘sa Skokova i Todorova’, skoro da je sve isto.

Međutim, Opština ‘radi’. Raja k’o raja nije ni onda a ne priznaje ni sada ove zamišljene granice, i na prvi pogled život se ovdje odvija ‘normalno’. Budžet donosi sam načelnik jer nema totalnu većinu, tako sa parama i raspolaže.

I uglavnom, još uvijek komunicira i kontaktira iste ‘stručnjake’, doktore i akademike iz vremena Autonomije, preko Radia Velika Kladuša lansiraju se programi razvoja bolje budućnosti. Uglavnom bez pokrića.

Frcaju žurke, sportske igre, sofre, vjerske čestitke, put u svijetliju budućnost kako je svoj program okvalifikovala Stranka Laburista sve je izvjesniji i jasniji. Škole se prazne, omladina piči vani, dijaspora se sve manje slika sa načelnikom u njegovom uredu, umire se i živi. Preživljava.

Samo, samo, sve je manje u životu Opštine prisutna dijaspora. Ako ne računamo slike načelnika u Vojniću ili Topuskom, dijaspora je načisto otpisana. Ima Ured za dijasporu napravljen u potkrovlju zgrade Opštine po prethodnom načelniku ‘mladom lavu’ Behriću, može se dobiti rodni list i subotom ako zagusti, sve drugo je totalni mrak.

O, da, može se doći i na Teferič u zavičaj, veselica ne fali i za njih ima para, ali Babo je apsolutno izgubio dijasporu.

Čak su utihnuli i ‘jeftini’ Black Jack telefoni, pokloni nekadašnjeg ‘bezbjednjaka’ i saradnika Abdića iz Chicago države USA, famoznog ‘Driver-a’ Keserovića, ABA- udruga desne ruke Fikreta Abdića Božidar Šicela je gluhonijema sa svim ‘dopredsjednicima’ i glavešinama ovog udruženja, Šicel šeta pudlice po ‘gradu vjetrova’, obećanja kako se u Washington DCu ‘piše istorija’ nisu više ni u domenu vica, a nema više ni ekselent dopisa Fikretove sekretarice Anise, opet iz Chicago IL, kojima smo ultimativno slali pisma Ministarstvu odbrane Amerike ‘upoznajući ga o stanju Fikreta Abdića i Agrokomerca’, kao da je Agrokomerc strateška firma za Ameriku a Fikret strateška figura.
Pogađate, riječ je o telefonskoj i zadnjoj akciji ‘borbe za Agrokomerc’ od prije nekoliko godina, kada su se širom i listom Amerike ‘osnivala’ udruženja za spas Agrokomerca.

Sve je pojeo mrak ‘Driver-ovih’ telefona, čak i neslavni izvještaj o sakupljenim parama u ovoj poslednjoj akciji koji je obećan, ugušio se u zaboravu.

Ako je dijaspora i povjerovala onda 3D uratku o razvoju AS Agro Feniksa, fabrike budućnosti, ‘novog Agrokomerca’ i pričama kako je osim Sarajeva taj projekat kočio i načelnik Behrić (a jeste), nastavak sage oko projekta u Maloj Kladuši pao je dolaskom Fikreta Abdića na mjesto načelnika Opštine. Nasuta ledina buduće fabrike prodana je, mahnuta i svi bi, uključujući i Babu željeli da se što prije zaboravi.
Mnogo toga se zaboravilo.
Ovog mjeseca je prodan još jedan dragulj ‘Agrokomerca’ Robna Kuća u centru grada, niko od zaštitnika ove firme se nije ni počešao. Vlast u Sarajevu jeste, češka se i smješka. Agrokomerc mora pasti.
U čemu je tajna propasti ovih i sličnih projekata, nikad saznati nećemo.

Saznali jesmo da je dr. Mujić Ibrahim dobio na račun ‘Udruženja nezaposlenih dioničara Agrokomerca’ od Opštine Velika Kladuša u dva navrata blizu pola miliona KMa ‘za borbu’ i spas Agrokomerca, i jesmo pročitali par dopisa iz te borbe, ostalo sve već poznato.
Možda je problemu tome što su ranije akcije za spas ‘Agrokomerca’ počivale na klasičnom principu ‘nagradne igre’, gdje su donatori iz dijaspore davali lovu, čak dizali i kredite za spas ‘Agrokomerca’ a kasnije kad su tražili svoj novac jer ništa se nije promijenilo godinama, upućeni su da isčitaju ugovore koje su potpisali i vidjeli da je u pitanju tombola. ‘Potpisnik (Fikret Abdić, op. Cross) se obavezuje vratiti uložena sredstva davaocu onog trenutka kad preuzme Agrokomerc’.

Agrokomerc naravno nije preuzet, nema ni para. Čitaj bolje drugi put.
Drugi put, desio nam se na skoro isti način As ‘Agro Feniks’. I nema ‘treći put’.

 

photo: As AgroFeniks Velika Kladuša, ‘Novi početak’-stari završetak, arhiv Cross